Post Description

Ferre Grignard - Het Beste Van Ferre Grignard



Tracklist :

01 Drunken Sailor (2:37)
02 Diggin' My Potatoes (2:37)
03 On the Bowery (4:09)
04 Ring, Ring, I'Ve Got to Sing (3:54)
05 We Want War (2:42)
06 A Worried Man (4:11)
07 Hash Bamboo Shuffle 1702 (3:36)
08 The Zoo (1:17)
09 My Crucified Jesus (2:18)
10 She's Gone (4:29)
11 Maureen (2:49)
12 Sexy Mary Brown (1:53)
13 Yellow You Yellow Me (2:27)
14 Yama Hey (2:11)
15 Tell Me Now (3:04)
16 Hansie Pansy (2:41)
17 Captain'S Disaster (3:05)
18 Lazy John (3:00)

*** Ferre Grignard (Antwerpen, 13 maart 1939 - 8 augustus 1982) was een Belgische zanger en gitarist. Hij verwierf faam tijdens de jaren 1960 met nummers als "Ring, Ring, I've Got To Sing", "Drunken Sailor", "Captain Disaster" en "My Crucified Jesus".

Ferre werd geboren in een burgerlijk milieu waar hij later weinig mee te maken zou willen hebben. Tijdens zijn jeugd bij de scouts leerde hij gitaar spelen en met zijn broer en een vriend vormde hij een mondharmonicatrio. Hun optredens gebeurden in echte skifflestijl met het typische wasbord. Toen hij eind de jaren 1950 kunstonderwijs ging volgen aan het Stedelijk Instituut voor Sierkunsten en Ambachten in de Cadixstraat in Antwerpen, kreeg hij bekendheid in de Antwerpse artiestenwereld. Niet omdat zijn schilderijen nu zo goed verkochten, maar omdat hij gitaar speelde en zong als een witte neger. "Hij heeft de blues, al spreekt hij geen woord Engels", zei men wel eens.
In 1964 werd in Antwerpen het muziekcafé "De Muze" geopend en Ferre Grignard mocht er elke donderdag optreden met Georges Smits op gitaar en mondharmonica en Miel De Somer op wasboard. Zijn song "Ring Ring I've Got To Sing" kende er zoveel succes dat Walter Masselis, één van de eigenaars van "De Muze", er een single van liet persen. De eerste 500 exemplaren waren onmiddellijk uitverkocht. Hans Kusters, een talentscout van het Philipslabel, liet een nieuwe opname maken en de single werd een hit. Met zijn hippie-achtige imago, zijn lange haar en nonchalante uiterlijk, werd hij de Boudewijn de Groot van Vlaanderen.
Een hoogtepunt was een optreden in de Olympia in Parijs in april 1966. Kort daarop klaagde hij de Franse vedette Johnny Hallyday aan, die een bewerking had gemaakt van zijn tweede hit "My Crucified Jesus" met als titel "Cheveux longs idées courtes". Het plagiaat zelf kon hem niet zoveel schelen, wel het feit dat Halliday er een tekst op had gemaakt, die beledigend was voor hippies in het algemeen en Grignard in het bijzonder. In oktober 1966 mocht hij zelfs optreden in de Starclub in Hamburg, waar ooit The Beatles hadden opgetreden. Zelfs in Londen stonden er optredens geprogrammeerd. Ferre verdiende groot geld, maar jammer genoeg wist hij het niet te beheren.
Grignard leefde overeenkomstig zijn imago: wild en nonchalant. Bovendien waren er problemen met zijn platencontract en na een jaar van stilte verscheen in 1968 een nieuwe elpee: "Captain's Disaster". Intussen was de motivatie er bij Ferre uit en zijn optredens werden slechter. Dat deed zijn carrière geen goed en de fans waren hem snel vergeten. De elpees die intussen nog verschenen, flopten en omdat Ferre nooit belastingen had betaald, werd in 1979 zijn inboedel openbaar verkocht. Ferre Grignard werd weer cafézanger. Vlak voordat hij in 1982 aan keelkanker zou overlijden, probeerde hij een comeback te maken, "met beklemmend werk, indringend als een lange doodskreet".
Ferre Grignard ligt begraven op de begraafplaats Schoonselhof te Wilrijk. ***

* Download Link : http://www.binsearch.info/?b=Ferre+Grignard+-+Het+Beste+Van+Ferre+Grignard&g=alt.binaries.mp3&p=CPP-gebruiker%40domein.nl+%28mixmaster%29&max=250